Εθνική Κύπρου: Ένας ανελκυστήρας αγνώστου προορισμού

Η Εθνική Κύπρου θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως μια άπιστη γυναίκα που όσες φορές κι αν σου υποσχεθεί πως δεν θα σε απατήσει ξανά, αυτή πάντα θα σε απατά, και έτσι εμείς θα παραμένουμε ο απατημένος σύζυγος σε μια σχέση αγάπης και μίσους.





Είναι μια σχέση που όσο και να μας απογοητεύει, όταν θα έρθει η στιγμή θα καθίσουμε να ακούσουμε τι έχει να μας πει. Στην δική μας περίπτωση θα καθίσουμε να δούμε πόσες συγκινήσεις ή απογοητεύσεις μπορεί να μας χαρίσει η εθνική μας ομάδα. Αν και σαν Εθνική ομάδα δεν έχουμε καμία συμμετοχή σε μεγάλη διοργάνωση, εν τούτοις έχουμε κατορθώσει να φέρουμε κάποια αξιοζήλευτα αποτελέσματα στις προκριματικές φάσεις κάθε διοργάνωσης.


Όπως για παράδειγμα το 4-4 με την παρέα του CR7 ή την ανατροπή στην Βοσνία. Βλέποντας το παρελθόν θα βρεις μεγάλες νίκες εναντίον της Ισπανίας αλλά και την ισοπαλία με την πρωταθλήτρια κόσμου Ιταλία. Στην Εθνική μας μετά τα προκριματικά του Euro2016, προσπάθησαν να κάνουν κάποιες αλλαγές σε πρόσωπα και έγινε μια συλλογική προσπάθεια ανανέωσης της. Δυστυχώς κάπου τα πράγματα χάλασαν, τα συνεχόμενα αρνητικά αποτελέσματα και συχνές αλλαγές προπονητών επηρέαζαν την προσπάθεια.


Ως μια κοινωνία που τρέφετε με την ίντριγκα και την καχυποψία και κλέβοντας αρκετές ελληνικές συνήθειες αρχίσαμε να μιλάμε για managerial Εθνική. Οι φόβοι για επιστροφή στα πέτρινα χρόνια ήταν πιο ορατοί από ποτέ.


Οι αρμόδιοι προβαίνουν σε νέα αλλαγή προπονητή και η επιλογή ήταν ένας γνωστός κύριος για το αρνητικό του σερί σε κυπριακή ομάδα αλλά άγνωστος για τις προπονητικές του ικανότητες. Η επιλογή Κωστένογλου γίνεται κατακριτέα και η Εθνική των manager γίνετε νέο trend σχεδόν σε όλες τις ποδοσφαιρικές πιάτσες. Αφού τους κρεμάσαμε πριν τους δούμε, η Εθνική αρχίζει μια νέα προσπάθεια για το Μundial στο Qatar.


Ο όμιλος μας θα λέγαμε δεν είναι εύκολος αλλά αποφεύγουμε τα θηρία. Οι πρώτες τρεις αγωνιστικές μας έχουν φέρει μια νίκη, μια ισοπαλία και μια ήττα. Αλλά οι εμφανίσεις είναι αισιόδοξες. Η ομάδα αγωνίζεται με περίσσιο πάθος και η εικόνα είναι πέραν για πέραν ικανοποιητική. Ο κόσμος κάνει την κωλοτούμπα του και αποθεώνει παίχτες και προπονητή. Η πίστη και η περηφάνεια για την Εθνική αχνοφαίνεται ξανά. Αν αυτές οι εμφανίσεις είναι η αρχή για μια μεγάλη πρόκριση τότε θα δικαιώσει προπονητή, παίχτες και το σύνολο της ΚΟΠ.


Ίσως και ο κόσμος να πιστέψει όσο πότε στις ικανότητες των δικών μας παιδιών. Ίσως πάλι να μείνουμε με την γλυκάδα των εμφανίσεων όπως το 2000 και το 2016. Ίσως να μας απατήσει και να μας απογοήτευσει ξανά. Δυστυχώς κανείς μας δεν μπορεί να ξέρει σίγουρα, όμως αυτές τις τρεις αγωνιστικές νιώσαμε ξανά ποδοσφαιρικά ζωντανοί μέσα από την Εθνική μας, κάτι που μας έχει λείψει. Ο χρόνος θα δείξει, μέχρι τότε ας ελπίσουμε πως βρήκαμε τους επόμενους Οκκάδες και Μιχαλάκιδες.



Γράφει ο Κωνσταντίνος Αντωνίου

Recent Posts

See All