I Can’t Breathe

Αυτές οι τρεις λέξεις ήταν οι τελευταίες λέξεις του Eric Garner. Ενός άοπλου αφροαμερικανού άνδρα ο οποίος σκοτώθηκε το 2014 από έναν αστυνομικό της Νέας Υόρκης. Ο Eric δυστυχώς δεν ήταν ο πρώτος που γεύτηκε με το πιο φρικτό τρόπο τη φθορά του συστήματος. Αλλά ούτε θα είναι ο τελευταίος. Έτσι ακριβώς πέθανε και ο George Floyd από αστυνομικό το 2020. Το 'I Can’t Breathe' έγινε το σλόγκαν του κινήματος «Black Lives Matter» ενός κινήματος που ξεκίνησε στις Η.Π.Α.



Ακόμα και σήμερα στη μακρινή από εμάς Η.Π.Α τη χώρα της «ελευθερίας» και των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων» η βαρύτητα της ζωής ενός ανθρώπου μπορεί να διαφέρει από τη ζωή ενός άλλους και ο λόγος είναι το χρώμα, τα φυλετικά χαρακτηριστικά δήθεν. Ο λόγος όμως δεν είναι αυτός. Ο λόγος είναι εσύ άνθρωπε. Εσύ που απλά γεννήθηκες με προνόμια. Εσύ που γεννήθηκες με τα χαρακτηριστικά που θέλει η κοινωνία να λέει ως κανονικά και σε κάνει να διερωτάσαι γιατί αυτός είναι διαφορετικός από εσένα. Είναι άνθρωπος όπως εσένα. Κατάλαβε το εμπέδωσε το.


Με αφορμή τα πιο πάνω σε παίρνω σε μια ταινία μικρού μήκους υπό την ονομασία «Two Distant Strangers» (2020).


Ο Carter βρίσκει τον εαυτό του εγκλωβισμένο σε μια επαναλαμβανόμενη θανατηφόρα πραγματικότητα. Αυτός το μόνο που θέλει να κάνει είναι να φτάσει σπίτι του στον σκύλο του. Αυτό θέλει μόνο. Να συνεχίσει τη ζωή του κανονικά. Να απολαύσει τη ζωή του. Αυτό που με συγκλόνισε είναι ο τρόπος με τον οποίο ο πρωταγωνιστής έχει εγκλωβιστεί σε μια πραγματικότητα που δεν είναι δική του επιλογή. Μία πραγματικότητα που του έχει επιβάλει η κοινωνία και το διεφθαρμένο σύστημα. Αυτή τη ταινία πρέπει να τη δεις. Με αυτή τη ταινία πρέπει να αφυπνιστείς αν δεν το έχεις κάνει ακόμα. Να σκεφτείς όλους αυτούς τους άδικους θανάτους ανθρώπων εξαιτίας ενός διεφθαρμένου συστήματος. Να σε κοιτάξεις στον καθρέφτη και να διαλέξεις εσύ το μέλλον σου και όχι κάποιος άλλος για σένα.



Γράφει η Christy

Recent Posts

See All