Μαύρος Ιούλης

Μαύρε Ιούλη, μυρίζεις προδoσία.

Ευτυχώς (δυστυχώς;;) οι σειρήνες ηχούν ακόμα,

μνημείο προδοσίας,

ενθύμιο βλακείας,

σημάδι της ντροπής

Χτίζουμε αγάλματα να μας θυμίζουν χαμένα κλέη

και 45 χρονια μετά η χαροκαμένη μάνα κλαίει

η νίκη έχει πολλούς πατεράδες,

η ντροπή πάντα ήταν ορφανή

η προδοσία ξεχαστηκε,

δεν χωρεσε σε κανενα βιβλίο ιστορίας

Μονη της θυμηση το κλάμα μιας σειρήνας,

ο θρήνος της μάνας,

η πληγη στο βουνό που μας αντικρύζει

Ευτυχώς οι σειρήνες χτυπούν

και ξυπνούν όσους δεν κοιμούνται

Νανουρίζουν όσους ξέχασαν

Και αν σιγήσουν οι σειρήνες θα αλλαξει κάτι;

Tο δώρο χάθηκε, ο Παράδεισος σχίστηκε

47 χρόνια μετά αιμορραγεί....


Γράφει ο Μάριος Αντωνίου (Μαντριώτης)

94 views0 comments

Recent Posts

See All