Πού θα κάτσει η μπίλια;

Για ακόμη μια χρονιά (δυστυχώς) οι μάχες που βλέπουμε στην Premier League δεν είναι για την πρώτη θέση αλλά για την έξοδο στο Champions League. Και λέω δυστυχώς αφού αν εξαιρέσουμε το 2018-2019 που η City και η Liverpool κονταρο-χτυπιόντουσαν μέχρι το τέλος, έχουμε να δούμε μάχη τίτλου (σχεδόν) μέχρι την τελευταία αγωνιστική από το 2013-2014.



Και ενώ όλα έδειχναν φέτος κάπου μέχρι τα Χριστούγεννα ότι θα βλέπαμε την πιο συναρπαστική και αμφίρροπη “τιτλομαχία” των τελευταίων 10 χρόνων, η City έχει το τρόπαιο στην τσέπη εδώ και λίγες εβδομάδες. Άρα το ενδιαφέρον επικεντρώνεται (και πάλι) στις θέσεις που οδηγούν στο Champions League. Αν αναλογιστεί κανείς την μικρή διαφορά ασφαλείας που έχουν η δεύτερη Manchester Utd και η τρίτη Leicester από τις ομάδες που ακολουθούν, τότε η τέταρτη θέση αποδεικνύεται το “Holy Grail” της φετινής σεζόν αφού 8 αγωνιστικές πριν το τέλος τουλάχιστον 5 ομάδες γλυκοκοιτάζουν (κάποιες λίγο, κάποιες πολύ) την έξοδο και τα εκατομμύρια που φέρνει ένα top-4 finish.



Αν και η Leicester έχει ένα αρκετά δύσκολο πρόγραμμα μέχρι το τέλος, της δίνω ένα μικρό πλεονέκτημα γιατί νομίζω είναι μια διαφορετική ομάδα από πέρσι (έχασαν την τέταρτη θέση μέσα από τα χέρια τους την τελευταία αγωνιστική) και ο Brendan Rodgers έκανε το πάθημα - μάθημα. Οι Chelsea, Liverpool και West Ham συγκεντρώνουν τις παραπάνω πιθανότητες για top-4 finish, αλλά ακολουθούν από κοντινή απόσταση οι Spurs και Everton. Η Chelsea έχει την καλύτερη φόρμα, η Liverpool την εμπειρία και την ποιότητα, η West Ham το momentum, οι Spurs τους Mourinho και Kane και τέλος η Everton τον πολύπειρο (κυρίως σε Ευρωπαϊκούς θεσμούς) Ancelotti. Πού θα κάτσει η μπίλια όμως;



Η καρδιά του γραφών λέει Liverpool, η λογική Chelsea και to ένστικτο West Ham. Αν γυρίσει ο κόσμος ανάποδα μπορεί και Mourinho ή Ancelotti. Και όταν λέω να γυρίσει ο κόσμος ανάποδα εννοώ τις Manchester Utd και (κυρίως) Leicester να δείξουν αυτοκαταστροφικές τάσεις. Σε αυτή την χρονιά (που η Liverpool ήταν πρώτη τον Δεκέμβρη και όγδοη τον Φλεβάρη), καθόλου παράξενο.


Γράφει ο Κωνσταντίνος Αδάμου

59 views0 comments