Τι συμβαίνει στην Λίβερπουλ;

Φανταστείτε ένα ποδοσφαιρικό σύλλογο που αγωνίζεται σε ένα από τα κορυφαία και πιο ανταγωνιστικά πρωταθλήματα στον κόσμο. Για να επιστρέψει αυτός ο σύλλογος στην κορυφή έπρεπε να χτίσει ομάδα που όχι μόνο έχει να δει πρωτάθλημα εδώ και 30 χρόνια, αλλα και να εκθρονίσει μια απο τις καλύτερες ομάδες που έχει δει ποτέ το πρωτάθλημα. Ένα μακροπρόθεσμο έργο, με πολλές προκλήσεις σε κάθε πτυχή. Παρ 'όλα τα εμπόδια, κατάφεραν και κατέκτησαν την κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση (Champions League) και τον πολυπόθητο τίτλο του εγχώριου πρωταθλήματος (Premier League) μετά από 30 χρόνια.




Κατά τη διάρκεια αυτών των δύο σεζόν ήταν σχεδόν ανίκητοι. Οι λέξεις "ήττα" και "ισοπαλία" ήταν σπάνιες και σχεδόν απουσίαζαν από το λεξιλόγιο και την καθημερινότητά τους. Κατά τη διάρκεια αυτών των δύο σεζόν έχασαν μόνο 4 από τα 76 παιχνίδια που έδωσαν. Καμία από αυτές τις ήττες δεν συνέβησαν εντός του “φρουρίου” τους. Επέκτειναν ένα εντός έδρας αήττητο σερί σε 60+ παιχνίδια. Με ποδόσφαιρο υψηλής έντασης, κατοχή, ακρίβεια, ενέργεια, πάθος και γκολ, πολλά γκολ! Ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές, οι οπαδοί τους ήταν εκεί για να τους ωθήσουν και να τους στηρίξουν. Ήξεραν ότι “they would never walk alone”.


Πολλοί λένε ότι ο Γερμανός καπετάνιος του πλοίου ήταν υπεύθυνος για όλη αυτή την επιτυχία. Όταν του ζήτησαν να αναλάβει τα ηνία, η ομάδα ήταν σε κακή κατάσταση. Είχαν ένα βουνό μπροστά τους για αναρρίχηση, αλλά ο πρώτος (και πιο σημαντικός) στόχος του ήταν να μετατρέψει τους “doubters to believers”. Χρειάστηκε λίγος χρόνος, αλλά όταν όλοι άρχισαν να πιστεύουν σε αυτήν την ομάδα, έγιναν ασταμάτητοι.


Μέχρι τώρα πιθανότατα θα καταλάβατε ότι αυτή η ομάδα είναι η Λίβερπουλ. Η Λίβερπουλ του Γιούργκεν Κλοπ. Και λέω η Λίβερπουλ του Γιούργκεν Κλοπ επειδή είναι δύσκολο να αρνηθεί κανείς ότι αυτός είναι ο αρχηγός, ο αρχιτέκτονας, ο καπετάνιος, το «αφεντικό» της ομάδας.


Fast forward στην τρέχουσα σεζόν και δεν είναι καθόλου περίεργο που όλοι περίμεναν τη Λίβερπουλ να πάει για το back2back. European Champions, Champions of England, Club World Cup Champions, τα έχουν κερδίσει όλα. Όμως η “πείνα” για περισσότερες επιτυχίες παραμένει.


Ωστόσο, κανείς δεν θα μπορούσε να προβλέψει ότι αυτή η σεζόν θα ήταν αρκετά ιδιαίτερη και διαφορετική. Με άδεια στάδια λόγω του Covid-19, φάνηκε (για μια στιγμή) ότι η ομάδα ήταν μόνη. Επιπλέον, μια σειρά από άνευ προηγουμένου μακροχρόνιους τραυματισμούς και πολλούς συχνούς μικροτραυματισμούς φαινόταν σαν να πιέζει την Λίβερπουλ στα όριά της. Παρ’ όλα αυτά, μέχρι τις 25 Δεκεμβρίου κάθονταν στην κορυφή της βαθμολογίας και ένας άλλος τίτλος εμφανιζόταν στον ορίζοντα.


Σήμερα, δυό μήνες και κάτι από την ημέρα που η Λίβερπουλ ήταν στην πρώτη θέση, η Λίβερπουλ τώρα βρίσκεται 8η, 23 πόντους πίσω από την 1η θέση και 4 πόντους μακριά από το Top Four με αγώνα παραπάνω.


Έχει χάσει το αήττητο εντός έδρας από την Burnley μετά από 68 παιχνίδια και έκτοτε αυτό το αρνητικό σερί έχει φτάσει στις 6 συνεχόμενες εντός έδρας ήττες, κάτι που συμβαίνει για πρώτη φορά στην ιστορία της. Σε αυτά τα 6 παιχνίδια έχει σκοράρει μόνο μία φορά και αυτό από το σημείο του πέναλτι.


Τι ακριβώς συνέβη τους τελευταίους δύο και κάτι μήνες; Γιατί αυτό το freefall; Σίγουρα οι τραυματισμοί έπαιξαν ένα μεγάλο ρόλο, αλλά είναι αυτή η μόνη δικαιολογία; Λύσεις υπάρχουν, και οι καταλληλότεροι για να βρουν αυτές τις λύσεις είναι ο Κλοπ, οι συνεργάτες του και οι ποδοσφαιριστες. Το τρένο για το Top 4 απομακρύνεται όλο και πιο πολύ, αλλά με 12 ακόμα παιχνίδια στο ημερολόγιο όλα είναι πιθανά. Για να δούμε τι επιφυλάσσουν οι επόμενοι μήνες στους Reds.



Γράφει ο Κωνσταντίνος Αδάμου

Recent Posts

See All