Το κλαμπ των 5πμ, Robin Sharma

Το διάβασα για να μην χρειαστεί να το διαβάσετε εσείς.


Όπως κάθε millennial που σέβεται τον εαυτό του, στην της πρώτη καραντίνας ξεκίνησα τα πάντα: τρέξιμο, διαλογισμό, ζύμωμα ψωμιών (με ή χωρίς μπανάνα) και φυσικά βιβλία αυτοβελτίωσης. Έτσι, λόγω μιας παγκόσμιας πανδημίας και άπλετου χρόνου στα χέρια μου, ήρθε στον δρομο μου το ‘Κλαμπ των 5πμ’.



Η ιστορία:


Μια νέα, επιτυχημένη πλην δυστυχισμένη επιχειρηματίας πάει σε συνέδριο αυτοβελτίωσης για να δει τον πασίγνωστο γκουρού “Γητευτή”. Κάπου εκεί, στη σελίδα 3 δηλαδή, έπρεπε να πάρω το μήνυμα και να κάνω κάτι καλύτερο με τον χρόνο μου. Αλλά ο μαζοχισμός μου δε με άφησε να κλείσω το βιβλίο και καλά να πάθω.


Συνεχίζουμε. Λίγα λεπτά μετά την έναρξη του συνεδρίου, ο Γητευτής ξεκινά να βήχει έντονα και μετά πέφτει ξερός στην σκηνή. Ενώ ο τύπος είναι λιπόθυμος, η επιχειρηματίας θεωρεί ότι είναι μια εξαιρετική ευκαιρία για networking. Έτσι γνωρίζει ένα ζωγράφο, ο οποίος είναι γεμάτος με τατουάζ κλαρινογαμπρού που λένε μεταξύ άλλων: "Δεν κάνω ναρκωτικά. Είμαι ναρκωτικά".


Τους πιάνει κουβέντα ένας τύπος που μοιάζει άστεγος, τους λέει απίστευτες ιστορίες από τη ζωή του, αραδιάζει ένα εμετό από μαθήματα ζωής και για κάποιο ανεξήγητο λόγο τους αποκαλεί “γάτες μου”. Ο άστεγος τελικά είναι δισεκατομμυριούχος (spoiler alert) και τους καλεί την επόμενη μέρα να τον περιμένουν εκεί στις 5 το πρωί.


Ο δισεκατομμυριούχος φυσικά δεν είναι μόνο πετυχημένος αλλά και κούκλος. Ή όπως λέει ο συγγραφέας, είναι:


ψηλός όπως τον Πύργο του Άιφελ, με κοιλιακούς αρχαίου Έλληνα Θεού, τους οποίους αγγίζει με το δάχτυλο όπως μια σταγόνα βροχής κατεβαίνει τον κορμό του τριαντάφυλλου μετά από μια καταιγίδα του Μάη


Ο δισεκατομμυριούχος είναι φυσικά εκκεντρικός και για κάποιο λόγο θέλει να επιδεικνύει την πίστη του στη θεωρία του 5πμ παντού, συμπεριλαμβανομένου και του του ελικοπτέρου του που γράφει “5AC” με μεγάλα φιλικά πορτοκαλί γράμματα. Α, και σε κάποια φάση γλείφει το ημερολόγιο του. Τι, γιατί όχι;


Η γνωριμία του τρίου θα τους πάει από τη Νότια Αφρική στη Ρώμη, ταξίδια που φαίνεται να γίνονται χωρίς να υπολογιστεί απόσταση και jet lag, ενώ η επιχειρηματίας και ο καλλιτέχνης ερωτεύονται περίπου 3.5 λεπτά μετά τη γνωριμία τους. Κατά τη διάρκεια των ταξιδιών τους, μαθαίνουμε πώς να ζούμε και να δουλεύουμε καλύτερα, και φυσικά τη φόρμουλα επιτυχίας του κλαμπ των 5πμ:


Βάλτε το ξυπνητήρι σας στις 5, αφιερώστε 20 λεπτά για γυμναστική, 20 λεπτά για σκέψη και 20 λεπτά για προσωπική ανάπτυξη, και θα αλλάξει η ζωή σας. Ορίστε, σας γλίτωσα 4 ώρες από τη ζωή σας.


Στο δια ταύτα.


Θα μπορούσε να ήταν ένα ευχάριστο 20λεπτο ted talk, αλλά αντ’αυτού είναι ένα επώδυνα κακογραμμένο μυθιστόρημα που τραβάει την ιστορία και όποια καλή ιδέα από τα μαλλιά.


Η αλήθεια είναι ότι περιέχει κάποια καλά τιπς αυτοβελτίωσης, τα οποία δυστυχώς χάνονται στην αποτυχημένη του προσπάθεια να γράψει μυθιστόρημα. Διαβάστε το μόνο αν έχετε τη διάθεση να προσπεράσετε όλα τα ατοπήματα και τις τρύπες της πλοκής (και είναι πολλές, πάρα πολλές), ή τουλάχιστον δέστε το σαν ευκαιρία να μπείτε και σεις στο Κλαμπ των 5πμ, έστω και για τους λάθος λόγους.


Α, και το καλύτερο σας το έχω για το τέλος: “Ήταν γυμνός από πάνω και μαυρισμένος, φορώντας σορτς στρατιωτικό. Φορούσε Κίτρινα καναρινέ σανδάλια και πολύ στυλάτα γυαλιά ηλίου, που συμπλήρωναν το λουκ ‘Ζεν συναντά Σόχο swagger”. Οκ, τώρα προσπαθήστε να βγάλετε αυτή την εικόνα από το μυαλό σας. Παρακαλώ.



Γράφει η Μαρία Χριστοφίδη

42 views0 comments